<$BlogDateHeaderDate$>

Quérovos




De Ramón, en ElPais.es

Boas noites, que descansade moito.

<$BlogDateHeaderDate$>

Riqueza mental no terceiro lugar

E mira que Playstation ten tradición de facer anuncios chungos, pero creo que este supera bastante o meu sorpresómetro...



Claro que non podo olvidar outros anuncios anteriores que tamén foron altamente desconcertantes para min. Non me refiro a desafortunada campaña holandesa da PSP branca, tachada de racista (seguro que non tiñan tal intención pero hai que recoñecer que é moi desafortunada). Non, eu refírome a cousas como as seguintes. ¿que pasaría se un dos directores máis raros se encargase de facer os anuncios máis raros? Pois aquí vos deixo os anuncios de lanzamento da PS2 dirixidos por David Lynch, baixo o lema "Welcome to the third place". (unha pena que a calidade de vídeo de YouTube non lles faga honra).

Anuncio 1 (joder con Bambi)

Anuncio 2 (Parece salir directamente dun soño de Twin Peaks)

Anuncio 3 (o casting debeu ser todo un espectáculo)

Anuncio 4 (co suxerente nome de "Eu son o lobishome)

E seguindo coa antoloxía de anuncios, non podo esquecerme do meu preferido, "Riqueza mental", dirixido polo gran Chris Cunningham. Esta fascinante mulleriña sintética (a quen chamaron Lilith, non sen intención) aínda me persigue de vez en cando en pesadelos.

Non atopei a versión española. Agradecido se algún de vós pode pasarma.

<$BlogDateHeaderDate$>

Chegou a hora...

E mira que aborrezco os programas de cámara oculta dende hai anos, pero hai que recoñecer que esta é cojonuda.




Dan ganas de facer a montaxe coa cámara de vídeo para cando veñan as visitas pesadas a casa.

<$BlogDateHeaderDate$>

"But Bill made it famous"

David J. Bradley comparte unha cousa con Enrique Bernat e Cornelius J. Brosnan. ¿Ni flores de que son eses? Pois a iso vou. Os tres son inventores dalgunhas das ideas máis xeniais do século XX pero ningún dos seus nomes se imprimiron no noso "inconsciente colectivo". Bernat inventou o chupachups e Brosnan, o clip para papeis. ¿E Bradley? Pois David J. Bradley é seguramente a persoa a quen máis velas lle deberíamos poñer os usuarios de Windows encima do noso monitor.

28 anos en IBM, formou parte do grupo que creou o primeiro PC, un dos encargados de diseñar a primeira BIOS, pero todo iso queda nun segundo plano ante o seu maior logro: é a el a quen lle debemos esa marabilla do Ctrl+Alt+Supr.

Bradley non pretendía en absoluto conseguir gran recoñecemento con esa pequena gran idea. O que el quería era crear un mecanismo para que os inxeñeiros de IBM poideran reiniciar "en quente" os equipos sen ter que seguir o laborioso proceso de reencendido dos primeiros ordenadores que tiñan o hábito de quedarse colgados a cada pouco tempo (si, eso tamén pasaba antes de Windows 95). Pero esta función era demasiado xenial como para quedar reducida a un grupo de primitivos geeks, así que non tardou en difundirse entre o público.

No 2001, nunha mesa redonda para celebrar o 20º aniversario do PC na que tamén estaba Bill Gates, Bradley explicou o proceso de creación do atallo:
"Facelo levou 5 minutos. Non imaxinaba que crearía un icono cultural. Pero teño que compartir o mérito, porque pode que eu o inventase, pero foi Bill quen o fixo famoso."
A cara do pobre Bill Gates, un poema.

Aquí tedes o vídeo.



<$BlogDateHeaderDate$>

E sen embargo...

The Independent deixou case todo o espacio da súa portada de hoxe para un dos infográfico máis simples, pero máis eficaz que vin xamais.

Dun lado, os países que piden un cese de fogo inmediato entre Israel e o Líbano. Do outro, os que non o queren.



¿Que fai falta para que neste mundo rixan as leis da cordura?

<$BlogDateHeaderDate$>

Caen os cismas

Pedro J. cargouse a Gumersindo Lafuente, director de Elmundo.es. Tempo tardou, a verdade.

Algúns resístense entender a nova realidade, a abandoar os seus vellos púlpitos e pretenden abrazar o campo cos seus curtos brazos e seguir adoctrinando a través dos bits como fixeron ata agora a través da tinta. Non entenden nada.

Lafuente encontrouse unha mañá dirixindo ese barco case por casualidade, cando Mario Tascón se foi con todo o equipo a desarrollar Elpais.es. E dende, aí, foi quen de convertilo nun dos xigantes da rede española con case 10 millóns de lectores mensuais.

Podemos criticar -e facémolo a menudo- o seu deseño farragoso, que os gráficos interactivos perderon calidade dende que Alberto Cairo foi sustituido por Xaquín González -Xoquiñas, dubido que leas isto, pero se o fas, lamento que te enteres así...- ou a pouca interacción cos lectores. Pero nunca se lle poderá a Gumersindo Lafuente e ó seu equipo a valentía de permanecer firme na época dos "agujeros negros do 11-M" e das "conspiranoias zETApe-Batasuna" que aspavea ós catro ventos o seu irmán -Grande Irmán- de papel.

Lafuente cae, por moito que tenten disfrazalo, por non seguir o camiño marcado por PedroJota, porque non se tragaban, por ter manifestómetros con distinto biorritmo, porque foi sinalado polo dedo acusador de Losantos -paladín do reporterismo defecado que é LibertadDigital, por dicir que había 200.000 manifestantes na última manifestación da AVT

Gumersindo Lafuente, segundo din, era un tirano no día a día da redacción, pero non cae por iso nin polos seus erros. Cae por crer e defender nun novo xornalismo, no único posible. Pero outros resístense ós cambio e seguirán inspirando os estertores dun púlpito que, por moito que berren, será cada vez máis inaudible.

<$BlogDateHeaderDate$>

Con cabesiña

Zidane, aquel que completa o repóker de ases da historia do fútbol, decidíu que no seu último partido faría un resumo do que foi toda a súa carreira a fronte da orquesta.

Espabilounos a todos moi pronto resucintando a Panenka tocando a marsellesa. Despois dedicouse a interpretar un vals durante case dúas horas como nas súas mellores noites no teatro de ópera. E no mellor momento, co público emocionado a reclamando outro bis -un máis- a batuta resbalouse da man do colérico Zidane, que víu como a gloria se escapaba estando tan cerca. O público enmudeceu mentres os percusionistas seguiron tocando case por compromiso. A última sinfonía chegaba ó seu último acorde.

Durante o partido, canseime de dicirlle a Silvia que só recordaba dous goles de Zidane coa cabeza, os dous na final do 98, así que era un bó momento para repetilo. Que conste que o intentou, pero en vista de que Buffon era hoxe moito Buffon, decidíu usala doutra forma.



Unha pena. Ou non. Porque Zidane descansa dende hoxe no Olimpo do balón e dar mostra da súa xenialidade, pero tamén da súa humanidade parece que foi a peaxe para entrar alí.

PostMortem: Hai, 8 anos, a cabeza, menos despexada, parecía semellaba máis fría...



<$BlogDateHeaderDate$>

Antenizate, Salinaaaas!


Agora que remata o mundial que colocou na escea mediática a LA SEXTA,é hora de facer reflexión sobre este canal bizarro, bizarro onde os haxa.

PRIMEIRA PERLA:

Como se nota que entre os accionistas de LA SEXTA están grandes productoras que saben facer productos profesionais, solventes, serios, con empaque...



O que me ven á cabeza é:

1) ¿Despois do escandalazo de hai algúns meses, non se erradicaran todos estes teletimos que pululaban polas teles locales?

2) No fondo, dame igual se se erradicaron ou non. ¿¿¿COMO É POSIBLE QUE UN CANAL NACIONAL OS TEÑA???

3) ¿Non será unha promo de LA SEXTA para facer de adianto do programa de Pocholo?

e finalmente...

4) ¿A tía é así de nacemento? ¿Está borracha? ¿Drogada? ¿É Fresita despois de ver tódolos partidos do mundial comentados por Andrés Montes e Julio Salinas?

SEGUNDA PERLA:

Montes-Salinas. Que gran parella fixeron estes dous no último mes. Véxome dentro dalgúns anos recordando este mundial non como aquel no que Aragonés se tomou un tripi antes de asegurar que España o ía gañar, ou como o campionato que vivíu os maravillosos estertores futbolísticos de Zidane, senón como o mundial de Montes/Salinas, tanto monta, monta tanto...

Aí vai un diálogo Montes-Salinas do Italia-Ucrania....

- MONTES: Porque la vida puede ser maravillosa, Salinas!
- SALINAS: Claro, claro. Maravillosa pero sólo en la Sexta, claro.
- MONTES: Antenízate Salinas, antenízate! Que se te ve poco antenizado!
- SALINAS: Que dices! Si yo llevo dos meses antenizao, no ves que mi mujer me tiene que ver aquí en la Sexta.
- MONTES: Ay, tu mujer! A saber lo que está haciendo tu mujer! Mira, mira, a lo mejor está haciendo cosas raras como ese con la lengua [nese momento o italiano Gattusso move compulsivamente a lengua lamentando unha ocasión perdida]
- SALINAS: Más quisieras tú...
- MONTES: Salinas!!!!!! Porque la vida puede ser maravillosa aquí en La Sexta!

TERCEIRA PERLA

Repítome, síntoo, pero necesito repoñer o primeiro gran momento Zaping de La Sexta. O famoso "Vamos a tumbarlos a todos".




ACTUALIZACIÓN (11 de Xullo): Parece que a "mulleriña alegre" do primeiro viño, ten un motivo máis para darse a bebida.